سلام بر غدیر سلام بر غدیر جاوید كه دین الهی جز با او جاویدان نیست و رسالت پیامبر جز ابلاغ آن تمام و كامل شده نیست.

 سلام بر اوج همه خوبیها و نقطه كمال همه رسالتها و پایان همه نعمتها .

شكرانه این نعمت بزرگ لحظه های خود را به سپاس الهی معطر می كنیم و می خوانیم الحمدا... الذی جعلنا مع المتمسكین به ولایة امیر المؤمنین و اولادهم معصومین خدای را سپاس كه ما را از متمسكین به ولایت امیر مؤمنان و فرزندان معصومش قرار داد و ما بر این تمسك افتخار می كنیم و مباهات تا لحظه ای كه جان در بدن داریم و هستیم و باز می خوانیم الحمدالله الذی هدانا لهذا و ماكنا لفهتدی لو لا ان هدانا الله.

بیعت، وظیفه ای غدیری است باید پای در پیش بگذاریم و با امام خود دست بیعت بدهیم. چنان كه غدیریان دستان مولایشان را به نشانه وفاداری فشردند و پیمان گذاشتند هر روز پیمان بیعت ما با فرزند امیر مؤمنان حضرت مهدی صاحب عصر و زمان است كه هر روز در دعای صحبگاهان یعنی دعای عهد با او پیمان می بندیم كه در راهش باشیم و در راه او تلاش و جانفشانی كنیم پیمانی راستین و استوار. تا نشان دهیم امروز نیز غدیری است كه فرزند علی مهدی در آن امام بر حق است و پیروان او پیروان علی سلام الله علیه.

بیشترین تأكید در خطابه غدیر بر تداوم امامت تا ظهور مهدی آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین است كه چندین بار و به عبارات گوناگون در آن منشور جاوید تكرار شده است در فرازی از آن آمده اوست غالب و پیروز بر ادیان انتقام گیرنده از ستمگران، گشاینده دژها، پیروز بر مشركان، منتقم خون شهیدان، یاور خون الهی، وارث علم نبوی، حجت باقی خداوند و ولی او در زمین، او مهدی است كه حق خداوند و هر حقی كه برای ماست خواهد گرفت نور الهی در من و سپس در علی و سپس در نسل او تا مهدی قائم قرار داده شده است . خداوند همه سرزمین ها را در اختیار او قرار خواهد داد آری خلاصه غدیر و پیام آن امروز سر سپردن به آستان قدسی حضرت مهدی عج است و عرض دوستی و خدمت گذاری به درگاه پر جلالش و راه سپردن در مسیرش و تبعیت از رسالت و پیامش و درآمدن در زمره یاران و یاورانش .از لحظه های خود دقیقه ای را بدون یادش خالی نگذاریم و لمحه ای دست خود را از دستانش جدا نكنیم كه روح غدیر ،‌ اوست و مولای غدیر ما امروز مهدی (ع). اللهم عجل فرج و سهل مخرجه و اجعلنا من امثالهم و اعوانه.

عید بزرگ غدیر مبارک

الهي! ما صحراي عرفات و نجواي دعاي ‌عرفه در آن سرزمين سراسر نور را از تو مي خواهيم.  
الهي !معرفت عرفه حسين را از تو درخواست مي کنيم.که پس از عرفه حج خويش را رها نمود و رفت تا قرباني هاي خويش را در جاي دبگري فدا نمايد و عزيزترين عزيزانش را به درگاه خدا هديه کند و آنگاه زينب (س) دست در زير پيکر بي جان برادر برد و ندا برد«فتقبل منا»
عيد قربان جلوه گاه تعبد و تسليم ابراهيميان حنيف است . فصل قرب يافتن مسلمانان به خداوند، در سايه عبوديت است .

عيد قربان ، مجراى فيض الهى و بهانه عنايت رحمانى به بندگان مؤمن و مسلم و مطيع است .
اينجاست که قربانى وسيله قرب مى شود و عيد قربان روز تقرب به خداوند.آن هم نه قرب مادى و جسمى - که خدا از محدوده حس و جسم بيرون است - بلکه قرب معنوى و تقرب ارزشى که در سايه ايمان و عمل است .عيد قربان و تقرب به خدا، آن هم در سايه عبوديت و بندگى .

عکس یادگاری معلم و بچه‌ها !

عکاس سر کلاس درس آمده بود تا از بچه‌هاى کلاس عکس یادگارى بگیرد.
معلم هم داشت همه بچه‌ها راتشویق می‌کرد که دور هم جمع شوند.

معلم گفت: ببینید چقدر قشنگه که سال‌ها بعد وقتى همه‌تون بزرگ شدید به این عکس نگاه کنید و بگوئید: این احمده، الان دکتره. یا اون مهرداده، الان وکیله.

یکى از بچه‌ها از ته کلاس گفت: این هم آقا معلمه، الان مرده

پيرمرد خسته کنار صندوق صدقه ایستاد.
دست برد و از جیب کوچک جلیقه‌اش سکه‌ای بیرون آورد.
در حین انداختن سکه متوجه نوشته روی صندوق شد: صدقه عمر را زیاد می‌کند.

 منصرف شد!!

روبه‏روی تو، اهالی هتل‏های بی‏ستاره به هم می‏گفتند تو را آن دور و برها دیده‏اند. ما که هر چه کمین نشسته‏ایم، تنها غروب‏ها رسوایی دلمان را نقاره زده‏اند.
بیهوده نیست عدد هشت را به شکل سرپناه آفریده‏اند. آن‏جا بلیت‏های رفت و برگشت کبوتر می‏دهند تا هر روز، از گنبدت به سمت دهان باز رواق‏ها بلعیده شوند و به اعماق دعا فرو روند. حالا هر جا خدّام تو، پرهای رنگی پرواز را اشاره می‏کنند، می‏پرم. از این ستون به آن ستون فرج است.

مثل غریبه ها به شما خیره می شوم
از لا به لای پنجره ها خیره می شــوم
از راه دور آمده ام پای بوستـان
بر دست تان شبیه گدا خیره می شوم
هر وقت آمدم سرت آقـــا شــلوغ بود
بین صدای سوز و دعا خیــره می شوم
تا چشم کار می کند اینجا کبوتر است
چون کفتری به باب رضا خیره می شوم
اینجاست کعبـه فقرا ، ثامن الحجج
هر لحظه بر مقام و منا خیره می شوم
ای آفتاب طوس ، دلم شـور می زند
از سمتتان به سمت خدا خیره می شوم
وقت وداع آمده اما هنـوز هم
بر گنبد بلند شما خیـره می شوم

شهرام شکیبا در ستون طنز روزنامه خبر نوشت:

دیروز هنگام بازدید مهدی کروبی از نمایشگاه مطبوعات به او حمله شد. یک نفر هم کفشش را به سمت او پرتاب کرد که به استناد عکس خبرگزاری فارس،‌ کفش مذکور به هدف مزبور (سرکروبی) اصابت کرده است.

خوشبختانه در کمال ناباوری کروبی از حمله فیزیکی و شیمیایی فوق جان نسبتاً سالم به دربرد. کارشناسان بخش شیمیایی حمله فوق را بسیار خطرناک‌تر و سهمگین‌تر از بخش فیزیکی داستان دانسته‌اند. چرا که ضارب خیلی راه رفته بوده و کفشش به طرز فجیعی بو می‌داده است.

حالا مغروضات زیر پیش می‌آید:

1- ضارب از کجا آمده بوده؟

2- شماره پای ضارب بیشتر از 44 بوده یا کمتر؟

3- عکاس خبرگزاری «فارس» با یک دوربین عکاسی چقدر آمادگی داشته که درست لحظه اصابت کفش با سر کروبی را عکس گرفته؟

4- آیا عکاس مزبور از اتفاق مذکور با خبر بوده؟

5- به نظر شما چه کسی از مصلی بدون کفش بیرون رفته؟

6- آیا می‌شود از روی اندازه کفش، ضارب را شناسایی کرد؟

7- آیا تاریخ واقعاً تکرار می‌شود؟ اگر چنین است، این سیندرلای مذکر، کجا پیدا خواهد شد؟

8- بعد از پیدا شدن سیندرلای مذکر مذکور، چه کسی با وی ازدواج خواهد کرد؟

مدتی‌ است که ماجرای پرتاب کفش باب شده است. اخیراً هم در جلسه پرسش و پاسخ در دانشکده فنی دانشگاه تهران، جوانی کفشش را به سمت صفارهرندی پرتاب کرد، که ظاهراً صفارهرندی کفش را روی هوا گرفته بود. عکسش را خود ما هم چاپ کردیم. فقط خوب است که آقایان کفش‌پرت می‌کنند، چون کفش پاشنه‌دار زنانه،‌ خطرناک است.

ماجرای پرتاب کفش از پرتاب خبرنگار عراقی به سمت جورج بوش شروع شد. در یک مقایسه کوچک درمی‌یابیم که صفارهرندی، سرعت عمل کافی دارد. جرج بوش بلد است جاخالی بدهد، ولی کروبی به هیچ‌کدام از این دو هنر آراسته نیست و درست وقتی که همه جاخالی می‌دهند او جاخالی نمی‌دهد.

مومن به اندازه ي کارهاي خوبش آزمايش مي شود  پس هر که دينش درست و کارش نيکو باشد بلايش سخت گردد چرا که خداوند عز و جل دنيا را نه براي پاداش مومن قرار داده و نه کيفري براي کافر و هرکس دينش سست و عملش ضعيف باشد بلايش اندک باشد .